ทักทายเบาๆ

posted on 13 Jul 2015 22:47 by thanex17 in Update directory Diary
สวัสดีครับ //ปัดฝุ่น
 
ยังมีใครอยู่แถวนี้บ้างมั้ยนะ สารภาพตรง ๆ ผมก็กลับมาบล็อกนี้หลังจากไม่ได้เข้ามา....นานเท่าไหร่แล้วนะ ถึงครึ่งปีรึยัง
 
ผมเข้ามหาลัยแล้วนะครับ ชีวิตช่วงเปิดเทอมกำลังจะเริ่มแล้วล่ะ แล้วทุกท่านล่ะครับ เป็นยังไงกันบ้าง สบายดีรึเปล่า
 
พิมพ์แบบนี้ไปผมก็รู้สึกขึ้นมา ว่าช่วงนึงผมก็เติบโตมากับบล็อกนี้นะ ถึงตอนนี้จะลืมไปเยอะแล้วว่าเคยทำอะไรกับบล็อกนี้ไว้บ้าง ปล่อยทิ้งร้างค้างเติ่งจนจำไม่ได้ว่าวางแผนอะไรไว้ นิยายที่เคยแต่งก็ลืมอารมณ์ร่วมไปหมด เหลือแต่โครงเก่า ๆ ที่ไม่รู้จะอินได้เหมือนเดิมรึเปล่า
 
เหมือนอยู่ ๆ ทั้งหมดก็กลายเป็นแค่ความทรงจำ
 
ในชีวิตเราจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นมากเท่าไหร่ การที่สิ่งนึงที่เราทำมากลับกลายเป็นความทรงจำในชั่วพริบตาเนี่ย
 
แล้วมันจะมีโอกาสซักเท่าไหร่ที่จากปัจจุบันที่อยู่ ๆ ก็กลายเป็นอดีต จะสามารถกลับมาเป็นปัจจุบันได้
 
ผมพิมพ์อะไรอยู่เนี่ย งงตัวเอง
 
ไหน ๆ ก็พิมพ์มาถึงตรงนี้แล้ว หาอะไรที่เป็นชิ้นเป็นอันใส่ไว้หน่อยละกันเนอะ
 
คุณเคยวิ่งไล่คว้าอะไรซักอย่างมั้ย วิ่งตามอย่างสุดชีวิต มีความปราถนาแรงกล้าที่จะครอบครองมัน จะชื่อเสียง เกียรติยศ เงินทอง หรืออะไรก็ตามแต่
 
แล้วเคยคิดมั้ย ว่าเมื่อเราได้มันมา....
 
....แล้วยังไงต่อ
 
เราฝ่าฟันความยากลำบากนานับประการ จนในที่สุดก็ปีนป่ายมาถึงยอดเขา แต่แล้วยังไงต่อ
 
เคยตั้งคำถามกับตัวเองมั้ยว่าทั้งหมดที่เราทำไป จริง ๆ แล้วเราทำเพื่ออะไร แล้วเราต้องการอะไร
 
นี่คือปัญหาของคนที่ไม่รู้จุดหมายของตัวเองหรือเปล่า
 
เพราะอย่างนี้หรือเปล่า คนเราจึงต้องมองการณ์ไกล
 
แต่ไกลแค่ไหนล่ะ เราต้องมองไกลแค่ไหน
 
แล้วเมื่อเราไปถึงจุดที่อยู่ไกลนั่นแล้ว เราต้องไปต่ออีกไหม
 
ยังมีอะไรรออยู่หลังความไกลนั่นหรือเปล่า
 
เรามองไกลไม่พอหรือ
 
เราต้องมองไกลแค่ไหน
 
เราไปถึงจุดหมายหรือยัง
 
หรือจุดหมายของเรา ไม่จำเป็นต้องเป็นปลายทาง
 
บนเส้นทางนึงอาจมีจุดหมายเป็นพัก ๆ ไว้ให้เราเดินไปเรื่อย ๆ หรือเปล่า
 
บนเส้นทางที่แตกกิ่งก้านเหมือนกิ่งต้นไม้ ปลายสุดของกิ่งคือปลายทางของคนทุกคนรึเปล่า
 
เวลาดึก ๆ คนเรามักจะพร่ำเพ้อ คิดไปเรื่อย
 
ตั้งคำถามที่ไม่มีการตกผลึก
 
คำถามจากคนที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่พิมพ์ไปทั้งหมดนี้เพื่ออะไร
 
ผมจะลบข้อความทั้งหมดนี้ดีไหม กดโพสต์ไปก็เสียเวลาผู้อ่านเปล่า ๆ
 
แต่อย่าเลย อุตส่าห์พิมพ์มาตั้งยาว จะลบไปก็น่าเสียดาย
 
ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงบรรทัดนี้นะครับ

Comment

Comment:

Tweet

Recommend